Selecteer een pagina

De afgelopen jaren heb ik gemerkt dat ik heel veel waarde hecht aan eerlijk zijn, aan het spreken van de waarheid. Maar wat is de waarheid? En waarom is het zo belangrijk voor mij?

Je kunt je ten eerste afvragen of je wel kunt spreken over ‘de waarheid’. Ik denk persoonlijk van niet. De waarheid is altijd relatief en persoonsgebonden. Ik heb ‘mijn waarheid’  en jij hebt ‘jouw waarheid’. Probeer maar eens een waarheid te bedenken die de afgelopen 2000 jaar altijd stand heeft gehouden. Ik wens je veel succes. Daarnaast kan mijn waarheid ook nog eens elk moment veranderen, morgen kan ik anders over iets denken dan vandaag.

Je kunt je dus ook afvragen of alles wat we nu als ‘waar’ en ‘objectief’ zien, dat over 100 jaar nog steeds zo is. Wat heeft het dan voor zin om de waarheid te spreken? Deze vraag heb ik mezelf ook gesteld. Naar mijn idee is Eerlijk Zijn zo belangrijk, omdat het begrip creëert en verbinding met anderen.

Op het moment dat ik open een eerlijk ben en ‘mijn waarheid’ met een ander deel, dan stel ik me kwetsbaar op en laat ik zien wie ik ben. Vervolgens kan de ander ‘zijn waarheid’ met mij delen en ook hoe hij over mijn waarheid denkt. Ik kan vervolgens mijn waarheid weer over zijn waarheid vertellen etc…. Daardoor krijg je een open gesprek waarbij twee personen totaal verschillend over iets kunnen denken. Door de openheid en eerlijkheid gaan ze elkaar echter begrijpen en ontstaat er respect voor elkaar. Dit is naar mijn idee de basis voor wat voor goede relatie dan ook.

Waarom zou je altijd eerlijk zijn?
Is een leugentje om bestwil af en toe niet goed?
Waarom is het beter om altijd eerlijk te zijn?

Ik denk dat als je liegt, dat dat altijd ten koste gaat van jezelf. Denk er maar eens over na. Op het moment dat je liegt, zeg je eigenlijk dat iets wat jij hebt gedaan, iets wat je denkt, of iets wat er in je omgaat er niet mag zijn. Eigenlijk zeg je dat een deel van jezelf er dan niet mag zijn. Je bent bang dat je iets niet goed hebt gedaan, dat je iets kwijtraakt of dat je iemand pijn doet. Vaak lijken de redenen om te liegen heel goed. Echter uiteindelijk heb je er altijd jezelf mee, je bedriegt jezelf.

Een voorbeeld: Ik zat de laatste tijd niet lekker in mijn vel en m’n werk maakte dat er niet beter op. Ik had het gevoel dat ik op instorten stond. Echter ik was toch bang om hier helemaal open een eerlijk over te zijn tegen m’n manager. Wat nu als ze m’n contract niet zouden verlengen? Wat moest ik dan? Uiteindelijk heb ik toch alles op tafel gegooid en wat bleek, er ontstond een open gesprek over wat het beste zou zijn voor mij. M’n manager wilde graag meedenken en gaf me zelfs de ruimte om de komende weken veel tijd te besteden aan bedenken wat ik wilde. Of eigenlijk om te voelen wat het beste voor mij was.

Nu had dit natuurlijk ook de andere kant op kunnen gaan. Ik had ook een manager kunnen hebben die geen begrip zou tonen en die m’n contract niet verlengd had. Maar hoe erg was dat geweest? Dan zat ik blijkbaar niet op de juiste plek waar ik mezelf kan zijn en kan uitdragen wie ik ben.

Naar mijn idee duurt eerlijkheid altijd het langst!